Patricia De Waele

Aanbod sociale huurwoningen dringend verhogen

Wonen is een basisrecht. De minister slaagt er echter niet in om voldoende sociale huurwoningen te creëren voor de meest kwetsbaren en probeert de meest kwetsbare huurders naar de privémarkt te sturen. De wereld op zijn kop, want de overheid schuift haar verantwoordelijkheid af op de privé eigenaars om de huurders – die ze zelf niet willen – te huisvesten.

“Sociale” huisvestingmaatschappijen eerder commercieel dan sociaal.

In ‘De Standaard’ stond onlangs een artikel over het proefproject in de Dampoortwijk in Gent. Ze willen sociale koopwoningen vervangen door ‘community land trust’. Bij het community land trust-idee betaalt de koper enkel voor de woning, niet voor de grond. In sommige gevallen kan dit een oplossing bieden, maar we moeten dit voorstel toch met de nodige voorzichtigheid benaderen.

Vandaag kunnen sociale bouwmaatschappijen grond aankopen aan een lagere prijs of zelfs krijgen, hetzij van de overheid, hetzij van een particulier of een vennootschap. De gronden worden dan – wanneer de woonentiteiten verkocht worden – meegerekend in de verkoopprijs. Dit resulteert dan in een grote meeropbrengst voor de verkoper (de sociale huisvestingmaatschappijen).

Aantal huurders dat sociale woning koopt daalt

In 2011 hebben 72 huurders van een sociale woning gebruik gemaakt van het recht om dezelfde woning aan te kopen. Dat zijn er heel wat minder dan de voorbije jaren. In 2008 werden nog 164 sociale woningen door huurders aangekocht, in 2009 96 en in 2010 97. In 2007 bleef het aantal  beperkt tot 61. Dat blijkt uit een antwoord van Vlaams minister van Wonen Freya Van den Bossche (sp.a) op een schriftelijke vraag van mijzelf. Ik dring er dan ook op aan de aankoopmogelijkheid stop te zetten, omdat het de basisopdracht van sociale huisvestingsmaatschappijen hoort te zijn om enkel de meest kwetsbare huurders van betaalbare huurwoningen te voorzien.

Meer dan 1 op de 5 kandidaat-huurders sociale woning is niet-Belg

 

De groep kandidaat-huurders van een sociale woning in Vlaanderen bestaat momenteel voor 70 procent uit Belgen. Vijf procent is inwoner van een EU-lidstaat en 17 procent is niet-EU-onderdaan. In 8 procent van de gevallen is de nationaliteit onbekend.

 

Toepassing taalbereidheid is maat voor niets

Een kandidaat-huurder van een sociale woning dient te voldoen aan de taal- en inburgeringsvoorwaarden. Als de kandidaat-huurder onvoldoende kennis heeft van het Nederlands, moet hij aantonen dat hij bereid is om de taal te leren.